Tattoo Patrol Magazine, maart 2012
Tekst en foto’s: Ellen van Doorn

Soms heb je van die dagen……en dan wil je gewoon getatoeëerd worden…… :-)”  post Elles Springs op Facebook. Binnen no time heeft ze zo’n 40 reacties, waaronder diverse aanbiedingen waar ze zich zou kunnen laten tatoeëren.

Ze had een waardige en toepasselijke opvolger kunnen worden voor de eveneens excentrieke en vol getatoeëerde Ben Saunders, als winnaar van The Voice of Holland 2012. Helaas scheidde coach Roel van Velzen hun wegen tijdens the battles van de show. Het universum had waarschijnlijk hele andere plannen voor Elles dan een contract bij de Voice of Holland. Met humor hield ze zich staande na haar vertrek. Met haar nummer en bijpassende clip ‘Roel, if you think it’s over’  liet ze met een knipoog weten dat haar relatie met Roel ten einde was.

Elles Springs

Goede verliezer
“Ik ben best wel een goede verliezer. Eentje met een groot rechtvaardigheidsgevoel.
Roel werd na mijn vertrek bestookt met tweets en vragen of hij poep in zijn oren had, maar het is gewoon goed zo. Ik heb een leuke exposure en veel plezier gehad. Het was leuk voor zolang het duurde en mijn carrière heeft er een leuke boost door gekregen.”
Heel de TV wereld is eigenlijk ook niks voor haar, beweert ze. “Ik ben echt zo’n Gelderse nuchtere boerin. Camera’s vind ik eigenlijk maar niks. Best confronterend soms. Spontaniteit vind ik veel leuker.” Singer/songwriter Elles heeft gelukkig nog heel veel dingen te doen. Dus geen zorgen om haar.

Roel van Velzen

We schuiven het onderwerp The Voice snel opzij, want Elles is zoveel meer dan dat. Met haar eigen geluid en haar eigen teksten treedt ze al jaren op. Een rockchick met een geheel eigen sound; een stoere rauwe stem met gevoel. Een control freak met hang naar perfectionisme.
“Maar ook ergens helemaal weer niet. Ik kan mezelf bij tijd ook goed verwaarlozen,” lacht ze. Een hartelijke en spirituele vrouw die vaart op intuïtie en daar blind op vertrouwt. Een Bourgondiër die in de Achterhoek woont en een heilig geloof koestert in ‘de kracht van ontmoeten’.

Elles en band
Ruim tien jaar terug begon Elles met haar eigen band en eigen nummers, onder de naam Elles Springs. Een band die zich kenmerkt door zijn eigenheid in een pure. In 2003 wint Elles de Gelderse Talentenjacht en draagt vanaf dat moment de titel ‘Heartland Superstar Gelderland’. Henkjan Smits herkent haar talent meteen en biedt een samenwerkingscontract aan.
“Hij helpt me nog regelmatig, heel fijn! We hebben leuke dingen gedaan, waaronder ook in Amerika.”
Haar debuutalbum “Straight Ahead” wordt geboren en krijgt er in 2008 een broertje bij; “Hearts ’n Flowers”. Op het moment zijn Elles en band in blijde verwachting van een gloednieuw album, waar naar verwachting rond mei een eerste single van verschijnt.

Elles Springs

Naam met karakter
Dat Elles spiritueel is aangelegd, zien we niet alleen terug in haar tatoeages.
“Er is wel eens gezegd: ‘Elles, jij bent misschien groot, maar die beschermengel van een Indiaan achter je is nog veel groter.’  De naam Springs is ontstaan nadat ik erachter kwam dat er in Australië een plaats is die zo heet. De Indianen schijnen daar nog ondergronds te wonen. Vond ik wel mooi eigenlijk. Het heeft ook iets ontluikends als de lente, spring in het Engels. Ach, je kan er een heel verhaal van maken. Het is altijd nog een betere artiestennaam dan ‘Jansen’ toch?”

De mooiste baan
Ook naast haar optredens werkt haar passie voor muziek door en werkt ze als muziekdocente op de gesloten jeugdzorg.
“Ik geef muziekles aan jongeren van 14 tot 21 jaar. Dit gaat om jongeren met gedragsproblematiek of jonge delinquenten. Die jongens hebben gewoon pech gehad met hun achtergrond of wat er op hun pad kwam, maar ze kunnen écht mooie muziek maken. Daar heb ik echt bewondering voor. Ik heb eigenlijk de mooiste baan. Een pittige baan, maar wel een hele mooie.”

EVD_3379A_FX50_tagged

Genieten
“Ik ben heel erg van het genieten. Heel erg. Echt wel! Het is belangrijk om te doen waar je naar streeft. Dat zegt het boeddhisme natuurlijk ook; niks is verkeerd als je maar gewoon datgene doet om daar te komen waar je wil zijn. Daar ben ik een voorstander van. Met tatoeages geldt dat principe in mijn ogen ook zo.”

Permanent
De roots van Elles liggen in een net milieu. Haar ouders zijn niet altijd blij geweest met haar tatoeages, maar hebben het inmiddels prima geaccepteerd. Onlogisch zijn haar vele tatoeages echter niet.
“Ik heb een relatie gehad met een tatoeëerder, Jeroen Boele van l’extremiste in Arnhem. Dus dan ligt het voor de hand. In zo’n shop zie je zoveel. Je grens wordt zo verlegd. Ik heb hele advocatenkantoren voorbij zien komen en het hele politiekorps van Arnhem is daar zo’n beetje getatoeëerd. Ik ben ook niet iemand die bang is voor permanente dingen. Helemaal niet.”

Elles Springs

Hoeveel?
Maar hoeveel tatoeages heeft ze nou eigenlijk?
“Ik weet het eigenlijk niet.”
Ze wijst enthousiast één voor één haar tatoeages aan.
“Hier, hier, hier. Op mijn schouders, op mijn rug en onderrug, vinger, het ohm-teken achter mijn oor, op mijn voet, mijn armen. Dat was het geloof ik. Oja, en deze. Ik vergat er gewoon één. Ach, laten we het voor het gemak maar één grote noemen.”

Ontwerp op tafel
“De tekening van mijn eerste tatoeage heb ik heel lang op de tafel laten liggen. Ik wilde er gewoon geen spijt van krijgen. Hij was ontworpen en na een half jaar vond ik ‘m nog steeds heel erg tof. Toen dacht ik ‘die gaat erop!’. Die heb ik door Tattoo Roel laten zetten. Toevallig. Dat is ook wat. De naam Roel is wel een rode draad in mijn leven,” lacht Elles. “Later kreeg ik dus verkering met Jeroen Boele en die heeft vrijwel alles gezet, op een paar tatoeages na.”

Elles Springs

De eerste
“Mijn eerste tatoeage is een Afrikaanse grottekening met bruine inkt, rondom mijn bovenarm. Geen directe betekenis eigenlijk. Ik heb wel heel veel met die cultuur en ik vond het wel een toffe afbeelding. Ik kan er wel een heel verhaal bij verzinnen, maar ik moet er toch naar kijken en dat vind ik belangrijker dan het verhaal erachter. Een armband met deze afbeelding heeft me uiteindelijk geïnspireerd.”

Kaasschaaf
“21 was ik toen ik mijn eerste tatoeage liet zetten. Ik woonde op kamers. Ik stond op het punt om  naar mijn afspraak te gaan om de tatoeage te laten zetten. Toen belde mijn vader aan en kwam onverwachts op visite. Ik zei dat ik naar de tandarts moest. Ik vond het zó erg daarover te liegen, maar hij zei altijd: ‘Als je ooit een tatoeage laat zetten, pak ik de kaasschaaf en gaat ‘ie eraf!’. Terwijl mijn vader nu juist degene is die er het minste moeite mee heeft. Mijn moeder heeft er meer moeite mee.”

Elles Springs

Modegrillen
“Tribals vind ik echt heel erg. Modegrillen zijn een aantal jaren later zo zonde. Mensen weten soms niet half wat voor moois je allemaal kan laten zetten. Een authentieke moko vind ik wel echt heel mooi. Die billen van die mannen. Zo mooi.”

Hardcore
“Het is een mooi iets, tatoeages, maar je word ook ouder. Je huid ook.
Benen of borst laat ik niet tatoeëren. Ik heb wel eens gedacht om hier een mandala op te laten kletsen.” Elles wijst naar haar keel.
“Ik zag ooit een vrouw en was zo onder de indruk van haar. Een prachtige vrouw. Lichtblond haar, knalrode lippenstift, zwarte zonnebril en dan had ze in hele fijne lijnen een soort wiebertjes op haar keel getatoeëerd. Prachtig vond ik het, zo mooi! Het was net een sieraad. Mijn ex Jeroen raadde me aan om er nog eens een jaar over na te denken en daar ben ik hem heel dankbaar voor. Op je keel is gewoon hardcore. En ja, met mijn werk op de jeugdafdeling moet er gewoon gewerkt worden. Ik heb toch een voorbeeldfunctie en de directeur ziet mijn tatoeages daarom ook graag bedekt.”

Elles Springs

Aanstootgevend
Haar tatoeages sieren haar en last van voordelen heeft Elles eigenlijk nooit gehad.
“Laatst werd alleen wel een optreden van mij afgezegd. Ik zou aanstootgevend kunnen zijn voor sommige werknemers met kerkelijke achtergrond. Toen heb ik heel hard moeten lachen. Niet echt meer van deze tijd, lijkt me. Dat dat nog zo leeft. Als ik nou helemaal onder de skulls zou zitten of een agressief voorkomen zou hebben, maar ik ben een heel vrolijk en vriendelijk type. Jammer dat dat ook aan de kerk wordt vast gehangen. Als je werkelijk in een persoon geïnteresseerd bent, neem je daar je tijd voor.”

Bewust
Ondanks dat niet al haar tatoeages een betekenis hebben, zijn ze stuk voor stuk een bewuste keuze.
“Mijn Ganesh tatoeage is heel bewust gekozen. Dat is de overwinnaar van hindernissen. Ik heb niet altijd evenveel schik gehad, zeg maar. Dus dat is voor mij wel een belangrijke tatoeage. En natuurlijk de tatoeage van mijn zoon Mick, op mijn onderarm. Op mijn rug heb ik een lotus met vuur. Die moet nog ingekleurd worden. Het ohm-teken is ook heel belangrijk voor mij persoonlijk. Ik probeer heel erg naar het boeddhisme te leven. De rest van mijn tatoeages hebben niet zo heel veel betekenis. Ik vind het ook belangrijk om mooie vormen en een eenheid te hebben.”

Elles Springs

Bloemenmeisje
Al haar tatoeages zijn stuk voor stuk verschillend, maar vormen toch een eenheid. De bloemen op haar arm vormen toch wel een echte eyecatcher.
“Ik hou ervan. Een beetje vrolijkheid siert de mens. Ik heb bij het zetten wel bewust gekozen voor openheid. Veel sleeves zijn natuurlijk vrij dicht en massief en ik vind het wel vrouwelijk om het open te houden. Openheid vind ik sowieso mooi. Ik ben ook een heel open persoon. Ik vertel veel en ben daar heel makkelijk in. Mijn bloemen moeten eigenlijk een beetje opgefrist worden wat kleuren betreft. Ik heb het simpelweg erg druk. Voor mijn optreden tijdens the battles van the Voice of Holland heb ik ze voor het gemak dan ook maar met stift een beetje bijgekleurd.”

Elles Springs

Bruine inkt
“Zwarte inkt wordt na verloop van tijd blauw, dus vandaar koos ik bruine inkt voor mijn eerste tatoeage. Dat leek me vrouwelijker. Niet fijn om te zetten voor een tatoeëerder, heb ik begrepen. Niet geinig. Een hel om erin te krijgen, daar is flink kracht voor nodig. Je hoort die machine gewoon haperen en loeien. Vreselijk. Ik werd er misselijk van en heb Jeroen toen echt vervloekt. Het verder inkleuren heeft hij ook mooi mogen laten zitten van mij.”

 Zuinig
“Ik heb de meest geduldige man van Nederland. Er komt zoveel op me af. Ik ben best pittig en heb een hectisch leven. Hij is mijn rots in de branding. Ik weet nog dat ik hem voor het eerst zag. In café de Bruine Pij in Breda, tijdens één van mijn optredens. Ik was aan het zingen en hij stond daar met een whisky in de hand. Ik dacht: ‘Goh, wat een leuke bakkebaarden!’. We ontstegen die hele kroeg en ik wist gewoon meteen dat ik iets met hem moest meemaken. Alles wat leuk en bijzonder was besloten we samen te gaan meemaken. Hij is heel speciaal. Ik ben zo zuinig op die man.”

Gelukkig getrouwd dus met Martin, delen ze een paar jaar later hun leven en de zorg voor hun zoon Mick. Beide gesierd door een tatoeage met Mick’s naam. Bij Elles op haar onderarm. Bij haar man op zijn borst. “Het is echt een hele mooie tatoeage op zijn borst. Mick’s naam gesierd door twee zwaluwen met bloemen en vlammen.”

Elles Springs

Uitdragen
Ze draagt graag positiviteit uit, maar zegt boven alles ook ‘maar mens’ te zijn.
“Ik vind het heerlijk om dingen uit te dragen naar mensen en laat dat dan in Godsnaam positief zijn. Ik ben ook vooral mens, die zoekende blijft.  Hoe ik er nu bijzit is eigenlijk ook best uniek. Heel rustig, getrouwd, een kind. Misschien niet echt rock ‘n roll, maar ook daar kun je een eigen invulling aan geven. Wensen en dromen blijven er namelijk altijd wel. Dat hoort nou eenmaal bij de artiestengeest. Ik zou zo graag in het voorprogramma van Melissa Etheridge staan. Dan kan ik gelukkig sterven. Én ik wil nog een tatoeage van een Gretsch gitaar met vlammen. Wensen en dromen blijven er áltijd.”